Πάμε λίγο.
Είμαι κουρασμένη.
Ε, τότε πάμε να ξαπλώσουμε.
Ναι, αλλά, άμα είμαστε μαζί, θα πρέπει να σου δίνω προσοχή,
άρα να μείνω ξύπνια.
Ή να με αφήσεις, και απλώς να κοιμηθείς στα χέρια μου.
Θα μου έδινες κάτι τέτοιο;
Ναι, γιατί όχι;
Κι εσύ τι θα πάρεις;
Εγώ θα πάρω αύριο. Θα σηκωθείς λαμπερή, θα μου κάνεις
αγκαλιά, θα μου φιλήσεις τη μύτη, θα σηκωθείς και θα με ρωτήσεις αν πεινάω.
Όλα αυτά; Θα πρέπει να είναι πολύ καλή η αγκαλιά. Να με
ξεκουράσει.
Εγώ έχω πολύ καλή αγκαλιά, δε βρίσκεις;
Και θα μου την δώσεις τώρα;
Τώρα δεν την έχεις ανάγκη;
Ναι.
Και είδες τι ωραία που έκατσες ξύπνια και μιλάμε;
Ναι, γιατί θέλω να σιγουρευτώ ότι είσαι καλά. Σου αρκεί μια
αγκαλιά, και μάλιστα που θα την δώσεις και δεν θα την πάρεις;
Την πρώτη φορά, εσύ μου την έδωσες. Δεν ξεχνιέται αυτό.
Και σου αρκεί αυτό;
Για απόψε, ναι.
Σχόλια